سرماخوردم خفن.  

یه بارم نشده تو زندگیم که موقع امتحانا مریض نشم. 

دیروز عصری به مامی گفتم پول بده برا شوئری کادوی روز مرد بخرم. 100 ت از کیفش درآورد داد گفت: هم از طرف خودت بخر... هم از طرف ما... هم برای بابا کادو بخر!!!!  

دقت دارید؟ 100 ت. حالم زار و نزار بود. خواهرک اصرار کرد بریم بیرون و کادوها رو بخریم. زنگ زدم به شوئر گفت: دیر میام. 

خلاصه دست سنگ پای قزوینو از پشت بستم و رفتیم. 

تو خیابون تلوتلو می‌خوردم. رفتیم گرونترین پاساژ شهر برا بابی شلوار بخریم. حالا 100 ت مامی داده یه خرده هم خودمون داریم.  چون بابی فقط جنسای مارک که از جاهای گرون بخره رو قبول داره. نمی‌دونم این چه اخلاقیه؟ اگه بهترین جنسو بری از یه جای ارزون بخری عمرا تنش نمی‌کنه. 

توی یه مغازه از فروشنده پرسیدیم شلوار کتان چه قیمتی داری؟ گفت: 130 دارم... قیافه ما رو نیگا کرد گفت: 100 دارم... دوباره نیگا کرد و گفت: 75 هم دارم. ولی ارزون تر چیزی ندارم. 

75ای رو آورد پسندیدیم. خیلی خوشگل بود. با کلی بدبختی 65 خریدیم. 50 از پول مامی گذاشتیم. 10 ت من و 5 ت خواهرک. این شد کادو از طرف من و شوئری و مامی و خواهرک. 

از یکی دو هفته قبل دلم می‌خواس برا شوئری کتونی و تیشرت بخرم با یه رنگ شاد. مثه سبز یا آبی. بیشترم نظرم رو سبز بود. افتادیم به جون مغازه‌ها که کتونی بخریم. منم در حال غش.  با 50 ت پول!  تو یه مغازه یه کتونی دیدیم و هر دومون خوشمون اومد. یه کتونی ساده سبز. یه چیزی بین کالج و کتونی. قیمتش 48 بود. نخریدیم.  خو پول نداشتیم.  ولی بدجور چشم هردومونو گرفته بود.

این وسطا خواهرک گشنه‌اش شد رفت ساندویچ فلافل خورد. واسه منم به زور سیب زمینی خرید که دو سه تا دونه بیشتر نخوردم. بقیه‌اش رو ریختیم دور. حیف پول.  

رفتیم یه پاساژ دیگه بیشترش لباس مردونه‌اس تک تک مغازه‌ها رو گشتیم ولی بازم چیزی پیدا نکردیم. دست از پا درازتر برگشتیم همون مغازهه که کتونی رو توش دیده بودیم.  

به فروشنده گفتم آقا من از کتونی واسه شوهرم خوشم اومده ولی 48ت ندارم بدم. گفت: خانوم شما پسند کن تخفیف می‌دم. 

گفتم: 35 بیشتر نمی‌تونم بدم. گفت: کمه و... گفتم: 50 دارم باید باهاش واسه شوهرمو بابامو پدرشوهرم کادو بخرم.  

جیگر مرده برام کباب شد. یه جوری که خودم عذاب وجدان گرفتم. خواهرکم همینطور. بالاخره 35 خریدیم.

بعد رفتیم دنبال تیشرت! هی تیشرتای سبز لاگوستو می‌دیدیم خوشمون میومد. ولی کمتر 40 نبود. ولی مگه ما از رو می‌رفتیم؟ می‌خواستیم تیشرت سبز ساده لاگوست پیدا کنیم نهایتا 20 ت.  

همه جا رو گشتیم و نبود. رفتیم یه جا دیدیم ملت جلوی در یه مغازه صف وایسادن. جنساشو حراج زده بود. خواهرک گفت ما هم وایسیم. گفتم: حالم خوب نیست. بعد دو دل شدم وایسادم. 

رفتیم تو بدتر از حموم زنونه مردم به هم می‌لولیدن. تیشرت داشت از 20 به بالا. اصلا هم خوشگل نبودن. 

مردمم آی خرید می‌کردنا. رفتیم تا ته مغازه. رسیدیم به لباس زنونه‌ها. دیدیم رو پیشخون لباس زنونه یه تیشرت مردونه سبز لاگوست دقیقا رنگ کفش شوئری گذاشتن.   انگار یکی نگاش کرده بود و نخریده بود. قیمتشو دیدیم 16 ت.  

فکمون رسید زمین. اون چیزی که دقیقا دنبالش بودیم خودش اومد تو دستامون.  

خردیمش. بعدهم رفتیم کاغذکادو خریدیم. پیش به سوی خونه. 

تا رسیدم شوئر رنگ زد که میام دنبالت بریم برا باباها چیزی بخریم. گفتم بیا بعد شام بریم. گفت: نه. دیر می‌شه. می‌خواستم ماکارونی بپزم که نشد. اول مامی اینا اومدن بعدم شوئر اومد گفت: گشنمه. اول شام بخوریم بعد بریم. منم گفتم: تو روحت که من می‌گم گوش نمی‌کنی. حالا مجبوری هر چی تو یخچال مونده بخوری.  

بابا رفت نماز بخونه. به شوئر گفتم برا بابا چی خریدیم. دعوام کرد که تو چرا کم پول گذاشتی؟ 10 ت هم شد پول؟ 

شلوار بابا رو کادو کردیم. گذاشتیم پیش قرصاش. نمازش که تموم شد اومد قرصاشو بخوره یهو کادوشو دید. خیلی سوپرایز شد. بعدم که بازش کرد و دید مارکداره ذوق کرد. هممونو بوسید. 

پوشید فیت تنش بود. 

به شوئر گفتم: تو هفته دیگه بریم برا تو خرید کنیم. گفت: نمی‌خوام عزیزم! من از تو انتظار ندارم.  

نشستم پیشش. یهو گفتم: موبایلم زنگ می‌خوره. دوییدم تو اتاقم. کادوهای شوئری رو آوردم. شوئری سرش تو تی وی بود داشت اخبار گوش می‌داد.  حواسش اصلا نبود.

اومدم کادوهاشو دادم. سوپرایز شد. اصلا انتظار نداشت.  باز کرد خیلی خوشش اومد. کتونیه یه سایز کوچیک بود براش. تیشرته هم ماشالله خیلی بهش میومد. بابی هم گیر داده بود منم تیشرت لاگوست می‌خوام. 

بعد از شام رفتیم اول کتونی شوئری رو عوض کردیم و یه سایز بزرگتر گرفتیم. آقاهه تا منو دید گفت: خانوم چقد هول بودی! فوری کادو رو دادین؟  

از اونجا هم رفتیم برا پدرشوئری کفش بخریم. شوئری زنگ زد به خوائرشوئر سایز کفش باباشو بپرسه. پرروی بی‌ایده گفت: کادوتون از طرف منم باشه. نصف پولشو می‌دم. من مخالف بودم ولی شوئری گفت: ولش کن. حالا گفته و خیلی زشته اگه قبول نکنیم.   چون فک می‌کنم پولشو نمی‌ده دوس نداشتم بگم. 

با هزار بدبختی آخر شب یه کفشم برا اون گیرآوردیم. رفتیم خونه شوئری اینا.

کفشو تقدیم پدرشوئر کردم. نگفتم از طرف خوائرشوئری هم هست. شوئری بهم اشاره کرد که بگو. با کمال نارضایتی گفتم.  

پدرشوئر محل نذاشت. هی می‌گفت: کفشو عروس خوشگلم برام خریده. سلیقه عروسم چقدر خوبه. وای دست عروسم درد نکنه.  

چایی و شیرینی خوردیم. بعدم خدافظی کردیم و دو نفری عشقولی رفتیم دور زدیم و سیگاریدیم.  

توی نوعروس ختم 124000 صلوات داشتیم که من 700تاشو تقبل کرده بودم. امروز اونا رو فرستادم. انشالله که همه حاجت روا بشن. 

فردا می‌خوام برم تهران ولی شوئر می‌گه باید کاملا خوب شی بعد بری. 

امروز ناهار ته چین درست کردم ولی شوئری نیومد. سرکار بود. تا الانم نیومده هنوز. منم تصمیم دارم حسابی دعواش کنم. 

راستی! روز این موجودات بی‌خاصیت مبارک. 

خدایا! به امید تو.